Artykuł sponsorowany

Zamknięte ośrodki leczenia uzależnień od hazardu – jakie programy terapeutyczne oferują?

Zamknięte ośrodki leczenia uzależnień od hazardu – jakie programy terapeutyczne oferują?

Zamknięte ośrodki leczenia uzależnień od hazardu są jedną z form pomocy dla osób, u których nałóg prowadzi do poważnych konsekwencji emocjonalnych, rodzinnych i finansowych. Tego typu placówki zapewniają uporządkowane warunki terapii i ograniczenie bodźców, które mogą sprzyjać nawrotom. Centrum Psychoterapii i Pomocy Psychologicznej Osada Empatia Wojciech Jastrowicz prowadzi działania terapeutyczne ukierunkowane na wsparcie osób z uzależnieniem, również w zakresie problemów społecznych i emocjonalnych.

Jakie programy terapeutyczne stosuje się w zamkniętych ośrodkach leczenia uzależnienia od hazardu?

W ośrodkach zamkniętych stosuje się programy łączące różne formy pracy psychologicznej. W praktyce obejmują one terapię indywidualną oraz terapię grupową, które pozwalają analizować mechanizmy uzależnienia, uczyć się rozpoznawania wyzwalaczy oraz rozwijać strategie radzenia sobie z napięciem. Wsparcie psychologiczne jest istotne także dlatego, że uzależnienie od hazardu często współwystępuje z problemami takimi jak lęk, obniżony nastrój czy trudności w relacjach.

Dlaczego wsparcie rodziny ma znaczenie w leczeniu hazardu?

Uzależnienie od hazardu wpływa nie tylko na osobę uzależnioną, ale również na jej bliskich. Włączenie rodziny w proces terapeutyczny może pomagać w lepszym zrozumieniu problemu, poprawie komunikacji i ustaleniu zasad funkcjonowania po zakończeniu leczenia. Wsparcie emocjonalne i stabilne otoczenie są istotne dla utrzymania motywacji do zmiany i ograniczania nawrotów.

W ramach działań takich jak te prowadzone przez zamknięte ośrodki leczenia uzależnień od hazardu współpraca z bliskimi bywa elementem pracy terapeutycznej, ponieważ relacje rodzinne często wymagają odbudowy po okresie trwania uzależnienia.

Co pokazują historie pacjentów po terapii?

Opisywane historie pacjentów wskazują, że udział w terapii może wiązać się ze zmianą funkcjonowania po zakończeniu pobytu w ośrodku, m.in. w zakresie pracy, nauki czy relacji. Przykłady obejmują sytuacje, w których osoby po terapii podejmowały zatrudnienie, ograniczały zachowania związane z hazardem oraz odbudowywały relacje z rodziną.

Należy jednak podkreślić, że przebieg terapii i jej efekty są indywidualne, a utrzymanie zmiany zwykle wymaga dalszej pracy, wsparcia środowiskowego oraz stosowania wypracowanych strategii w codziennym życiu.